Scheiding zelf goed geregeld

Enige tijd geleden werd ik opgebeld door een mevrouw. Zij en haar man waren bezig een scheiding voor te bereiden. Zij had niet zoveel verstand van geldzaken; haar man deed altijd de financiën. Hij had een hoge functie bij een groot bedrijf. Ze wilden geen mediation, want dat vond haar man niet nodig, maar zij wilde toch graag een individueel gesprek.

Ze legde uit dat haar man al een echtscheidingsconvenant had opgesteld en alle zaken eigenlijk al waren geregeld. Een kwestie van “naar een advocaat, even tekenen en naar de Rechter om de scheiding uit te laten spreken”. Ze vertrouwde haar man wel; hij was tenslotte erg intelligent en ze dacht niet dat hij haar een loer wilde draaien. Zij wilde ook niet moeilijk doen; reden van de scheiding was onder meer dat zij een relatie was aangegaan met haar yoga-leraar. Toch had zij behoefte om eens over de ontstane situatie te praten met iemand die verstand van zaken had (en iemand anders dan haar man).

In het gesprek dat wij hadden vertelde zij mij dat haar man haar een bedrag van EUR 30.000,- wilde geven als een soort afkoopsom. Dan hoefde er verder geen partneralimentatie betaald te worden enzo… Het leek haar niet onredelijk. Ik vroeg naar haar inkomen. Dat had ze niet; ze was altijd huisvrouw geweest en had gezorgd voor de drie dochters die nu uit huis waren. Haar man bleek een zeer riant salaris te hebben.

Ik rekende haar het volgende voor: Alleen al aan partneralimentatie bleek mevrouw recht te hebben op EUR 2.200,- per maand. En dat 12 jaar lang (totaal EUR 317.000,-). Ook bleken zij een eigen huis te hebben met een geschatte waarde van EUR 380.000,-. Daar zat nog een hypotheek op van EUR 100,000,-. Kortom, ze had recht op de helft van de overwaarde (EUR 140.000,-). O ja, ze hadden ook nog wel wat spaargeld… En koopsompolissen..?? “Ja, ik geloof inderdaad dat hij wel een paar van die dingen heeft afgesloten… Maar dat is al lang geleden, hoor…”. Hadden ze nog gekeken naar het verdelen van de pensioenen? Nee, want zij had geen pensioen…

Lang verhaal kort: de vrouw had zeker recht op een bedrag tussen de EUR 600.000,- en EUR 700.000,-. De betrouwbare echtgenoot had haar dus een zeer ‘redelijk’ aanbod gedaan met de EUR 30.000,-. De vrouw had vooraf al aangegeven liever niet de strijd aan te willen gaan met haar man, maar vond dit toch wel de moeite waard om het maar eens een keer niet met hem eens te zijn.

Ik heb haar aangeraden om met haar man naar een (andere) mediator te gaan. Ik was ondertussen te partijdig. Helaas moest haar man mijn factuur betalen, want hij ging tenslotte over het geld.  Bij de betaling stond het volgende: “Bedankt voor het advies aan mijn vrouw… ahum…”.